Vergoedingen van vruchtbaarheidsbehandelingen

Wat is een vergoeding voor vruchtbaarheidsbehandeling - IVF?

Vruchtbaarheidsbehandelingen zijn medische behandelingen die de kans op een zwangerschap vergroten wanneer een zwangerschap uitblijft. Een bekend voorbeeld is IVF (in-vitrofertilisatie), waarbij een eicel buiten het lichaam wordt bevrucht en daarna in de baarmoeder wordt geplaatst. Een vruchtbaarheidstraject start meestal bij de huisarts, die na een eerste onderzoek kan doorverwijzen naar een gynaecoloog voor een oriënterend fertiliteitsonderzoek (OFO). Dit oriënterende onderzoek wordt na verwijzing vergoed vanuit de basisverzekering.

De vergoeding voor IVF betekent dat je zorgverzekeraar (een deel van) de kosten van deze behandeling voor zijn rekening neemt. Dit kan een enorme financiële steun zijn, aangezien IVF-behandelingen behoorlijk kostbaar zijn. Een IVF-behandeling kost gemiddeld tussen de € 5.000 en € 6.000 per poging, inclusief consulten, bloedonderzoeken, echo’s, punctie, laboratoriumkosten en terugplaatsing. Het uiteindelijke bedrag is per situatie verschillend en kan hoger of lager uitkomen. Zonder vergoeding is dit een vrij kostbare uitgave.

Voor wie is de vergoeding vruchtbaarheidsbehandeling - IVF?

De vergoeding voor IVF geldt voor vrouwen jonger dan 43 jaar met een medische indicatie voor het uitblijven van een zwangerschap. Dit betekent dat een arts moet hebben vastgesteld dat er sprake is van een medische oorzaak waardoor een natuurlijke zwangerschap niet mogelijk is. Voorbeelden van medische indicaties zijn verminderde kwaliteit van het zaad van de man, (ernstige) endometriose, niet goed werkende eileiders of onverklaarbare onvruchtbaarheid. Ben je voor je 43e gestart met een poging, dan mag je die na je verjaardag nog afronden en krijg je dit vergoed.

Voor een vierde IVF-behandeling vanuit de aanvullende verzekering geldt dezelfde leeftijdsgrens en medische indicatiecriteria. Het is belangrijk om te weten dat deze leeftijdsgrens strikt wordt gehanteerd: zodra je 43 jaar wordt, vervalt het recht op vergoeding. Ben je alleenstaand of lesbisch, dan kom je niet in aanmerking voor een vergoeding vanuit de basisverzekering tenzij er een medische indicatie is. Voor alleenstaande vrouwen of lesbische stellen is er een subsidieregeling beschikbaar voor KID-behandelingen.

Zit vruchtbaarheidsbehandeling - IVF in het basispakket?

Ja, IVF-behandelingen zitten in het basispakket en hiervoor betaal je je eigen risico. De basisverzekering vergoedt de eerste drie IVF pogingen volledig per doorgaande zwangerschap, mits je jonger bent dan 43 jaar en er een medische indicatie is. Er is sprake van een poging als er eicellen bij de vrouw zijn geoogst (follikelpunctie), zelfs als er geen eitjes worden teruggeplaatst. Ook als er geen eitjes konden worden geoogst of als de kwaliteit slecht is, telt het als één IVF poging. Is er een doorgaande zwangerschap van 10 weken na follikelpunctie dan wordt de IVF poging beëindigd. Als er na deze poging nog steeds een kinderwens is of een nieuwe kinderwens, dan heb je opnieuw 3 IVF pogingen voor een volgende doorgaande zwangerschap.

Naast IVF worden ook andere vruchtbaarheidsbehandelingen zoals intra-uteriene inseminatie, kunstmatige inseminatie (IUI of KI) en ICSI vergoed vanuit de basisverzekering onder eigen voorwaarden.

Om voor vergoeding in aanmerking te komen is een belangrijke voorwaarde dat de behandeling plaatsvindt bij een gecontracteerde kliniek of ziekenhuis. Voor behandelingen in het buitenland is vooraf toestemming van de zorgverzekeraar vereist. Dit betekent dat je niet zomaar naar een kliniek in het buitenland kunt gaan en achteraf vergoeding kunt verwachten. In specifieke gevallen waarbij er geen zaadcellen in het sperma worden gevonden (azoöspermie), komen ook behandelingen zoals MESA, PESA of TESE in aanmerking voor vergoeding vanuit de basisverzekering als ze in combinatie met ICSI of IVF worden toegepast. Check vooraf de voorwaarden bij de zorgverzekeraar. Deze vergoeding wordt aan de man toegekend.

Valt een vierde IVF-behandeling onder een aanvullende verzekering?

Een vierde of volgende IVF-poging wordt niet vergoed vanuit de basisverzekering. Er zijn enkele aanvullende verzekeringen die dit (gedeeltelijk) vergoeden. Voorbeelden hiervan zijn ONVZ – Superfit (medische selectie vereist), VVAA – Excellent pakket (medische selectie vereist) en UMC – Extra Zorg 3. Let op, dit zijn dure pakketten van de verzekeraars. Als je bent geaccepteerd, moet je alsnog vooraf toestemming vragen voor de vergoeding van een vierde IVF poging. Uit de marktanalyse blijkt dat veel verzekeraars geen dekking bieden voor aanvullende IVF-behandelingen, waardoor de keuze beperkt is. 

De algemene voorwaarden voor deze aanvullende verzekeringen zijn vergelijkbaar met die van de basisverzekering: je moet jonger zijn dan 43 jaar en voldoen aan de gestelde medische eisen. Let er wel op dat verzekeraars vaak een medische selectie toepassen, wat betekent dat niet iedereen automatisch wordt geaccepteerd voor het aanvullende pakket. Als je niet wordt geaccepteerd of je krijgt geen toestemming voor een vierde IVF poging, dan zal je de behandeling volledig zelf moeten betalen.

Waar moet je op letten bij een aanvullende verzekering voor IVF?

Bij het afsluiten van een aanvullende verzekering voor IVF zijn er verschillende belangrijke punten om in de gaten te houden. Ten eerste geldt ook hier de strikte leeftijdsgrens van 43 jaar voor vergoeding. Een medische indicatie blijft vereist voor vergoeding. Daarnaast kunnen aanvullende verzekeringen ook dekking bieden voor het invriezen van sperma of de opslag van ingevroren embryo’s, wat extra kosten kan besparen.

Voor behandelingen in het buitenland is vooraf toestemming van de verzekeraar nodig; ga er niet vanuit dat dit automatisch wordt goedgekeurd. Daarnaast is het goed om te realiseren dat de slagingskans per IVF-poging 44% is (in 2021 - NVOG). In de praktijk zijn vaak meer dan drie pogingen nodig voor een succesvolle zwangerschap, wat de waarde van een aanvullende verzekering voor een vierde behandeling onderstreept.

Zijn er verschillen voor gecontracteerde vs. ongecontracteerde zorg bij IVF?

Ja, er zijn duidelijke verschillen tussen gecontracteerde en niet-gecontracteerde zorg bij IVF-behandelingen. Voor vergoeding vanuit de basisverzekering moet de behandeling plaatsvinden bij een gecontracteerde kliniek of ziekenhuis. Dit betekent dat je zorgverzekeraar een contract heeft afgesloten met de betreffende zorgaanbieder. Het is daarom essentieel om vooraf te controleren of de kliniek waar je behandeld wilt worden een contract heeft met jouw zorgverzekeraar.

Ga je naar een niet-gecontracteerde kliniek, dan kan het zijn dat je een deel van de kosten zelf moet betalen of dat de behandeling helemaal niet wordt vergoed. Voor behandelingen in het buitenland geldt een aparte regeling: hiervoor is altijd vooraf toestemming van de zorgverzekeraar noodzakelijk, ongeacht of het om een gecontracteerde aanbieder gaat. Sommige verzekeraars hebben wel afspraken met specifieke buitenlandse klinieken, maar dit verschilt per verzekeraar.

Betaal je eigen risico en eigen bijdrage voor IVF?

Het eigen risico is altijd van toepassing bij IVF-vergoeding vanuit de basisverzekering. Dit betekent dat je eerst je eigen risico moet betalen voordat de verzekering de kosten volledig overneemt. Aangezien IVF-behandelingen kostbaar zijn, zul je dit eigen risico waarschijnlijk snel bereiken. Krijg je een vergoeding vanuit de aanvullende verzekering, dan geldt hier geen eigen risico voor.

Zorgverzekering voor IVF/ vruchtbaarheidsbehandelingen

Om erachter te komen welke verzekering het best bij jouw wensen aansluit kun je de zorgverzekeringen vergelijken op onze website. In het overzicht hieronder kun je zien welke aanvullende zorgverzekeringen je kunt kiezen om vanaf de vierde behandeling verzekerd te zijn.